FORUM.PIROTECHNIKA.ONE.PL

[PINOT]

Skład paliw OX-16, 17 i 18 znajdziesz tutaj.

Dodam tylko, że składniki (azotan amonu, dwuchromian amonu i węgiel) muszą być zmielone na bardzo drobny pył. Potem wszystko jest związane poliuretanem ciekłym. Nie widzę problemu, aby wypróbować inne lepiszcza typu asfalt, parafina, metakrylan metylu z NC itp. w podobnych składach procentowych.

[PINOT]

Przeglądałem ostatnio informacje nt. Jetexów, wiadomo, że paliwa oparte były na AN lub azotanie guanidyny, bądź ich mieszankach. Miały kolor biały lub pomarańczowy (tutaj chyba chodzi o obecność dwuchromianu amonu jako katalizatora).
Znalazłem ciekawy patent dotyczący materiałów na bazie mieszanin 47,4%AN + 37,1%GN + 12,6%KClO4 + 5,0%PVA (alkohol polwinylowy) twrzoących eutektyki o ttop około 110-120 stopni i o bardzo niskim eksponencie n=0,39. Zdradzają one pewne podobieństwo do paliw Jetexów. Po sproszkowaniu i sprasowaniu w pastylki, mieszaniny te tworzą ciekawe paliwa do generowania bezwonnych, nietrujących gazów. W patencie są one polecane jako generatory gazów do poduszek powietrznych.

Do poczytania dla znających angielski: www.freepatentsonline.com/5850053.html

[Arkadiusz]

[PINOT]

Ten patent mówi o nieco innym rozwiązaniu. Nie jest tam użyty klasyczny ładunek z szybko spalającą się masą typu NaN3+KNO3, która nawet na wolnym powietrzu spala się bardzo szybko.

Ta mieszanina AN/GN/KP o której mowa, w ciśnieniach odpowiadających amatorskim silnikom rakietowym spala się dośc wolno. Na tyle jednak szybko, aby napędzić np. silniczek typu Jetex. Rozwiązanie stosowane do tego typu mieszanin w air-bagach polega na tym, że ładunek z paliwem umieszczony jest w małym ciśnieniowym naboju (jak do syfonu) wypełnionym azotem pod ciśnieniem około 1500 psi (100 atm). W wyniku zderzenia paliwo jest odpalane, a że początkowe ciśnienie jego otoczenia to jest 100 atm, spala się ono w mgnieniu oka, jak proch. Prawdopodobnie nabój ciśnieniowy jest zaopatrzony w odpowiedni zawór bądź kalibrowaną zaślepkę, która uwalnia gazy po przekroczeniu określonego ciśnienia przekraczającego np. 100 atm.

Prawdę mówiąc, nie wiem z całą pewnością jakie ma zalety to rozwiązanie ponad tym przytoczonym na początku mojego postu, ale skoro się je stosuje, jakieś tam zalety musi mieć.

[ARKO]

Sam z sobą mam pisać . No tak, na forum "terrorystów" szukali i i tak im dowalili, że kredki z tornistra wyleciały :].

Mam nadzieję, że ktoś mi uwierzy co robić aby nie zaliczyć pobudki o 6 rano a jednocześnie nadal bezpiecznie się bawić z piro. Ta zabawa jednak musi wynikać z siebie a nie tego co ktoś, w tym ja napisze. Uważam, że da radę bawić się piro w sposób bezpieczny.

Tu macie porównanie potencjału paliw:

1. kclo4/cukier
2. kno3/cukier

Jeden skład 60/40 (wiem, że inne bilanse tlenowe).



Jak widzimy paliwo na bazie kclo4 ma znacznie lepsze parametry i na tym się skupię bo i sam się w to pobawię. Mam trochę kclo4 z dawnych czasów gdy zasysały mnie silniki rakietowe :]

Co mnie zaskoczyło bo dziś po raz pierwszy przetestowałem mix kclo4/cukier plus jeszcze jeden reduktor i nie był nim proszek metalu.

Nie potrafiłem tego zapalić zapałką . Nie wiele w swoim życiu miałem do czynienia z kclo4 ale potwierdza to moje dawne spostrzeżenie, że utleniacz ten jest znacznie bezpieczniejszy niż kclo3. Można to uzasadnić tym, że kclo3 rozpada się z wydzieleniem ciepła a nadchloran nie. Nie spodziewałem się jednak, że mix kclo4 z cukrem jest tak tępy w zapłonie. No ale jak zaskoczy pali się już dobrze.

Wkrótce test w tulejce, sam jestem ciekaw czy palenie zbyt silnie przyśpieszy pod zwiększonym ciśnieniem.

ARKO