FORUM.PIROTECHNIKA.ONE.PL

[Ghonox]

Ja mam takie "zażalenia" odnośnie granulacji

Granulowałem przy przegryzaniu wodą p.cz. i wykrystalizowała się saletra (jak już ktoś pisał) więc taka granulacja trochę głupia jest ;o

Teraz acetonem (jak tylko go kupię gdzieś... mała miejscowość...) będę przegryzać. Takie coś się nie powtórzy?

Jak wy prasujecie ten P.Cz.? Bo nie wierzę że każdy z was ma prawdziwą prasę w domu : |

[mrNitron]

Hej! Ja zrobiłem sobie prase śrubową i jestem zadowolony prasuje na placki które siekam nożyczkami . 4x śruba "10" i jest gites. Apropo prasowania wymyśliłem metodę by wsadzać ciękie placki w 2 warstwy papieru lub do worka strunowego i takie coś nawijać na rurkę o małej średnicy. jest całkiem ok ale nie obydzie się bez frakcjonwania
Pozdro Nn

[doznanie]

zeby pogodzic interesy granulatu i prasowania trzeba zrobic tak jak mowi Achtung i zainwestowac w walek i nim jezdzic po Pcz ( ktory jest w nadmiarze ) na siatce i bedzie super
ja uzywam tych siatek do szlifowania gladzi szpachlowej

[morb]

patent ciekawy, sam go czasem stosuje , ale niestety nie zawsze sie sprawdza , niektore MP wymagaja znacznego prasowania w jesli chcemy osiagnac parametry zblizone do fabrycznych - np PCz
(zreszta koledzy, juz chyba o tym wspominali)

[pietom]

Witam, zrobiłem sobie granulacik pcz. dodałem do proszku dynksu z wodą ok 25% wymieszałem, porobiłem grudeczki wilekości kilku mm (ale dużo mi się kruszyło).
chcę go urzyć jako lift, ale niestety wyrzuca on pseudoszelki na wys max 2m :/ Może za dużo albo za mało dałem. Starałem się dawać 10% pcz w stosunku do masy szelki.
Co robię nie tak, że nie chce mi wyrzucać na wys 40-50m jak powinno.
Zamiast szelek robiłem korpusy wypełnionymi jakimiś śmieciami (piasek,kuleczki szklane itp), żeby nie marnować gwiazdek i burstu.
Skład pcz to 74% KNO3 14% C i 12% S.

[krzysiek]

ostatnio trochę przeglądałem o sprzęcie chemicznym i tak sobie wpadło mi do głowy takie cuś...
niestety nie posiadam tokarki a przerabianie śrub wydaje się trochę idiotyczne za względu na małe rozmiary...

jeżeli miałby ktoś ochotę to zapraszam do prób i oceny ja napewno bede się starał zbudować...
a jeżeli chodzi o tego typu proch granulowany wyczytałem, że spalanie odbywa się bardzo ładnie ponieważ ziarno przez cały czas spala się podobną powierzchnią
daje to brak spadku ciśnienia gazów w moździerzu gdyż ziarno spala się taką samą powierzchnią jak pisałem wyżej... (info zaczerpniete z książki o piro i MW dostępnej na forum w PDF)

[krzysiek]

a więc udało się stworzyć granulator maszynka jest pierwszym wypustem, wymaga jeszcze kilku modyfikacji np. dobrego nasypu, przede wszystkim ostrza odcinającego ziarno i stabilizatora rotora... no i napędu... może śruba dociskowa rotor by sie przydała... w każdym bądź razie używałem wiertarki jako napędu... super uniwersalna ze względu na możliwość ustawienia obrotów
w każdym bądź razie trzeba zapodawać dość suchy proch ponieważ b.mocno wyciska z niego wodę czy inne ciecze
kilka fotek:
tak wygląda ziarno prochowe przepuszczone przez maszynkę... u mnie pyrodex (bo brak węgla dobrego) ze zwalniaczem, żeby przeprowadzić późniejsze próby spalania ziarna w zależności od jego kształtu... wyniki potem...

maszynka:




pozdrawiam

[krzysiek]

Nie sądziłem, że zrobię to tak szybko, a więc kolejny post...
niniejsza praca (doświadczenie) opisuje tylko, a raczej potwierdza trochę teorii, związanych z granulacją prochu, postanowiłem sam sprawdzić ponieważ nękały mnie pytania dotyczące najlepszego granulatu, a więc

spalanie ziaren w zależności od kształtu: (jeżeli ktoś ma wyczucie czasu to sam zauważy różnicę) wszystkie próbki są z tej samej mieszanki, pyrodex jak już wcześniej pisałem z opóźniaczami tj. al bright+SrNO3 (taka mała domiecha która pozostała mi po experymentach ze spalaniem bez utleniacza i próba nadania koloru... nieudana)
ciężko mi tylko powiedzieć w jakich proporcjach coś koło 75:25, zapomniałem... próbki po 0,2 g

wygląd ziaren:


Na filmie:

http://pl.youtube.com/watch?v=sjtjB6MvLtg

spalanie co prawda nie odbywało się tak jak w warunkach naturalnych kiedy to z każdej strony po "rozruchu" paliwa następuje zapłon ziarna)

#1-ziarno w kształcie rurki (szybkie spalanie, w warunkach naturalnych odpalenie całą powierzchnią dało by efekt równomiernego spalania a z racji spalania mało zmieniającą się powierzchnią nie następuje znaczny spadek ciśnienia w lufie M)

#2-w kształcie kulki (spalanie wolniejsze, zmniejszanie się powierzchni spalania daje spadek ciśnienia w lufie M, największe ciśnienie jest tylko wtedy gdy całe paliwo się rozpali)

#3- w kształcie placka kwadratowego (z racji że leżał on większą powierzchnią na podkładce spowodowało to sfałszowanie wyniku, ale odpalenie go trzymając za rożek na kijeczku dało podobne efekty jak spalanie kulki, spadek dość szybkie zmniejszanie się powierzchni podczas spalania da szybki spadek ciśnienia w lufie)

podsycone teorią z Szydłowskiego bodajże, ale jak sam nie spróbowałem to nie byłem do końca pewien, może komuś to pomoże zwłaszcza tym, którzy się jeszcze do dobrych książek z piro na forum nie dokopali...
pozdrawiam

[Lucas07]

Witam! Najbardziej jeśli chodzi o granulowanie spodobał mi się patent z obracającym się pojemnikiem w którym jest zwilżony proch i który to właśnie zlepia się w granulki... Jak myślicie czy coś takiego na bazie kulowca zdało by egzamin czy prędkość należało by zwiększyć? Eksperymentował ktoś może w ten sposób? Jeśli tak to proszę o podzielenie się spostrzeżeniami. Dzięki z góry! Pozdrawiam wszystkich!!!

Bracie . To wszystko jest na forum wystarczy poszukać !! Zmniejszasz obroty dajesz jakieś łuski (dajmy na to ryż czy co tam masz ) i kulasz te gwiazdki co jakis czas kapając wodą ...wszystko.
G_17

[malutki .45]

Proch w nabojach od AK47 jest w postaci malutkich kwadracików czy raczej rombów o wymiarach około 1,5x1,5x0,5mm. Można by sprasować proch na placek o grubości 1-2mm i po wyschnięciu zdrapać go szpachelką i gotowe

[malutki .45]

Chciałbym opisać moją metodę produkcji czarnego prochu. Składniki mielę osobno: węgiel(niestety grill) 10h, saletrę 3h, a siarkę mam pył. Potem odmierzam porcję(standardowe proporcje 75/15/10) i wrzucam na godzinę do kulowca z drewnianymi kołeczkami żeby porozbijały grudki. Potem dodaje roztworu alk. 40% i mieszam w słoiku aż uformuje się jedna bryła. Wyrzucam ją na blat i kroje na kilka porcji aby łatwiej mi było ją przetrzeć przez tarkę(oczka 2mm). Zostawiam to na dużej plastikowej płycie na jakieś 1-2h aby trochę podeschło i się nie sklejało. Wrzucam to na sito 0,6mm i energicznie potrząsam przez ok. 3 min. W czasie tego procesu długie granulki łamią się na krótsze i zaokrąglają krawędzie. Potem odstawiam na grzejnik/słońce do schnięcia i przesiewam przez sito 4mm. Taki proch ma twarde ziarna i nie wykrusza się tworząc niechciany pył z racji czego dobrze nadaje się do czarno prochowców i armatek. Produkcja wymaga minimalnego nakładu pracy i odsiany pył to ok. 10%. Spala się całkiem szybko, fotka z próby nkp(naważka powinna być chyba 0,5g ale ja dałem 1g albo lepiej)
http://zapodaj.net/3b7986470a83.jpg.html
i stosunek pyłu do granulatu
http://zapodaj.net/70b34a05f9bf.jpg.html
Proszę o przeniesienie posta do tematu 'Proch czarny' w komnacie 'Pirotechnika (ogólna)' ponieważ nie mogę tam pisać.

[A_O]

[takado123]

ja granuluje tak :

Pcz zwilżam acetonem tak aby ładnie się zlepiał. Następnie daje to na folie Alu na góre zakładam druga warstwę folii i ugniatam bliżej nie zidentyfikowanym czyms - wyglada jak szpachla tylko jest mocniejsze ;p recznie oczywiscie. taka siła wystarczy aby sie zrobil dobrze zbity placek. to nastepnie na kaloryfer. 10 min i jest dosc twardy placek. lamie to nastepnie i gotowe. jak mam czas to delikatnie odsiewam nie zbrylony proch robie na nim wszystko jeszcze raz.


Pcz tez sie dobrze przegryza acetonem. nie zauwazylem szczegolnej roznicy miedzy przegryzanym woda a acetonem oprocz tego ze po wodzie schnie 1 dziec a po acetonie 20 minut ;p

nie krystalizuje sie tez saletra. po suszeniu pCZ przegryzanego z woda polozonego na szczelnej (czyt. nie dziurawej) folii alu na kaloryferze skrystalizowała mi sie saletra i za cholere nie moglem jej usunąć stamtąd.

[PiroŚwieżak]

Jak dotąd nie zawiodło mnie granulowanie sitem. Tylko jakość węgla jeszcze nie ta. Otóż proch pylisty mieszam z wodą, otrzymuję ciasto na szarlotkę. Wkładam w słoik i czekam 2-3 dni. Potem wyciągam, ładuję do obszernej miski i podsuszam suszarką, tak by podczas przecieranie przez sito nie wydzielała się woda. Cały proch po przetarciu przez sito 2,8mm ma kształt "balasków" 2,8x3-3,5mm. Następnie chwycę miskę w ręca i "szuram" jak naleśniki na patelni kolistymi ruchami. Tworzą się idealne kulki 1,5-2mm. Zero mączki. Daję do suszenia 25*C na dwa dni.
Jeśli proch jest zbyt mokry, to zbija się w grudy, jeśli za suchy rozpada się. Łopatologicznie należy dojść do właściwej konsystencji.

PS: Dajcie saletrze wejść w pory węgla. Przegryzanie lotnym acetonem przez 1h raczej nie ma sensu. Jak wspominał ktoś na forum, dajemy kroplę, dwie płynu do naczyń do wody. Znakomicie zmniejsza napięcie powierzchniowe wody i ułatwia przegryzanie.

[malutki .45]

Kiedyś przegryzałem ale doszedłem do wniosku, że to zbędna praca bo jak mam węgiel drobny to to prawie nic nie daje, a jak dać za dużo wody to tylko popsuje proch.

[takado123]

[malutki .45]

Kiedyś na forum była duża debata na ten temat i wnioski były podobne do tych, które sam wyciągnąłem. Ciekawa lektura, warto przeczytać. Saletra się krystalizuje w duże ziarna w czasie schnięcia niwecząc efekt wnikania saletry węgiel. Ale jest na to sposób, obmyśliłem go pewnej bezsennej nocy.
Bierzemy część saletry na proch(powiedzmy 20% ale to trzeba by ustalić doświadczalnie) i rozpuszczamy ja w wodzie ale to musi być silny roztwór (np. 100g na szklankę ale nie można przesadzić bo się zrobi gęsty syrop) i grzejemy to do 80*C dokładnie mieszając i dodajemy kroplę płynu. Grzejemy węgiel w piekarniku do 90*C i wlewamy do niego tą miksturę i mieszamy do jednolitej konsystencji(trzeba tak dobrać proporcje żeby wyszło rzadkie ciasto). Odstawiamy to w bardzo gorące miejsce(70-80*C) na 3 dni w szczelnym pojemniku(nie powinien być większy niż potrzeba żeby zbyt wiele wody nie wyparowało do powietrza). Potem suszymy i wrzucamy do kulowca na 2h (nie wybuchnie, za mało saletry), dodajemy resztę saletry i siarkę i potem postępujemy już normalnie. Granulujemy najlepiej bez użycia wody.
Teraz tłumaczę dlaczego tak a nie inaczej:
W 80*C możemy rozpuścić w szklance wody wiadro saletry więc roztwór będzie wystarczająco rzadki, węgiel do piekarnika ponieważ wlanie gorącego roztworu do zimnego węgla spowodowało by szybkie wykrystalizowanie się saletry. Płyn zmniejsza napięcie powierzchniowe, a wysoka temperatura "kiszenia" zapobiegnie przedwczesnemu wykrystalizowaniu saletry. Mielenie rozbije grudki(lepiej się potem wymiesza) i zmieli saletrę, która mimo wszystko wykrystalizowała się poza węglem. Granulacja bez wody żeby... zgadnijcie

Wszystko trzeba by dopracować i przeprowadzić wiele testów z różnymi kombinacjami(temperatury, proporcje itp.). Można to zrobić bez grzania, efekty i tak powinny być lepsze niż przy tradycyjnym przegryzaniu. Te zabiegi spowodują, że możliwie największa ilość saletry zostanie uwięziona w porach węgla i że saletra się nie skrystalizuje. Miałem kiedyś plany opatentowania tej metody ale doszedłem do wniosku, że aż taki proch mi nie jest potrzebny.

Jeśli napisałem coś głupiego proszę o obiektywną krytykę.

[Macex111]

ha tylko jak zgranulowac bez wody ? podejrzewam ze dextryna z acetonem albo spirytem odpowiednio nie zadziala ;d

[malutki .45]

No właśnie i tu pomysły mi się kończą. Może jak dać 40% wody to tez będzie.
No roboty z tym jest od groma ale to tylko teoria bo ja sam nie mam czasu na takie zabawy. Czy to samo to bym nie powiedział.

[tutek]

Ciekawa dyskusja widzę się rozwinęła. Jednak mając świadomość że nie będę oryginalny stwierdzam że nic tak nie "ulepsza" prochu jak prasowanie. Wszystkie to kombinacje Panowie z przegryzaniem wydają misię niepotrzebnym komplikowaniem sprawy. Ostatnio pokusiłem się o próbe prasowania i wyniki przeszły najśmielsze oczekiwania. Proch porządnie zmielony w kulasku przy próbie palenia okazał się słabiutki, palił się stosunkowo wolno, żadna rewelacja.Po sprasowaniu i połamaniu dosłownie "fuknął". Mogę tylko powiedzieć że 15 gramów wymiotało szelkę kulistą o masie 100 gramów na jakieś 100 metrów. Szelka miała jakiś 2 milimetrowy luz w możdzieżu. Natychmiast zainwestowałem w prostą praskę hydrauliczną ( klasyczna rama zespawana z rur i innych kształtek oraz 2 tonowy podnośnik samochodowy z hipermarketu za 3 dychy).Prasowanie odbywało się pomiędzy dwiema płytkami tekstolitu zwilżony delikatnie, tylko aby nie pylił. Placuszki wychodziły grube na jakieś 2 mm i wadze ok 4 gramy.Próbowałem zbadać gęstośc i wychodziło cos powyżej 1.6m/cm2 czyli juz nieżle. Acha zapomniałem że proch wsypywałem w gumowy o-ring średnicy ok 40mm żeby ograniczyć rozłażenie się placka czyli niepotrzeba jest żadna forma.Także radzę Panowie zamiast tracić energię i zapał na czarach typu przegryzanie, gotowanie, pieczenie i inne cuda (też to ćwiczyłem ) zainwestujcie w prasę ,chociażby najprostszy prymityw.Pozdrawiam