FORUM.PIROTECHNIKA.ONE.PL

[jaskiniowiec]

400/500 domyślam się, że metrów. MAŁO !!! W ogóle nie ma o czym gadać. Optymalnie to powinien być krąg o średnicy 20 km. Takiego czegoś chyba się nie znajdzie. Owszem, są spore tereny pokryte lasem i to też metoda, tylko znaleźć model i ściągnąć go z drzewa to już inna sprawa. Dodatkowo była też już gdzieś mowa o jeziorze Śniardwy w zimie. To już jest możliwość, ma chyba coś koło 16 km, ale logistyka...Co, mamy samochodem pojechać? Jakoś mi się to nie podoba...Na upartego można na butach ciągnąc sanki...Już pytali Holendrzy o możliwość odstrzelenia w Polsce ich rakiety o pułapie około 30 km. Dostali niestety odpowiedź odmowną.

[dziadek kermit]

Ksp.
No chyba już teraz wiadomo, dlaczego Meteory były strzelane z Łebskiej mierzei

to tutaj
ale teraz tam jest Słowiński Park Narodowy

[Arkadiusz]

Trzeba więc obciążyć I stopień tak aby rakieta poleciała na np. 1 km przy potencjale 10 km gdyby ją odciążyć. No i testować: żyro, układ przerwania lotu, spad itp. A najlepiej ............... robić to co robicie ( do robercika i andżeja ) tylko stopniowo podnosić poprzeczkę.

Mając uład przerwania lotu ( działałby tylko np. do 2 km ale i tak to sporo ) nie trzeba poligonu o promieniu większym jak np. 1 km ( czyli fi 2 km ). Do tego uwzględniając kierunek wiatru można rakietę wystrzelić na skraju poligonu. Kierunek wiatru można ustalić po chmurach. Ale tak czy siak za duże ryzyko.

Przy okazji. Wyliczeniu prędkości rakiety z uwględnieniem gęstości powietrza ( w formie parametru A ) opisał Bohdan Węgrzyn

Dopisane.

Wg mnie trzeba by było robić rakietoplan sterowany przez komórkę jak ten samolocik. Nie wiem co to za ZESTAW 061-K ZDALNE STER.TELEF. Wiem, że mój syn ma teraz komórkę z netem. Skoro przez net gadam z córką w Angli i ją widzę ( skype ) to może coś takiego da radę zrobić przez komórki plus serwomechanizmy do sterowania rakietoplanem ...... ale to nie moja działka

Ponoć każda komórka posiada kodowanie DTMF. Więc w rakiecie montujemy dekoder DTMF i dzwonimy do rakiety gdy jest na wysokości 10 km. Naciskamy klawisz 1 w komórce na ziemi i rakieta skręca w lewo. Naciskamy 2 i skręca w prawo. Rakieta cały czas "nurkuje" ale powietrze naciera na rakietę pod pewnym kątem ( natarcia ) dzięki czemu poprzez np. dwie lotki ( dwa serwa ) możemy sterować rakietą. Gdy wejdą komórki UMTS to sobie jeszcze popatrzymy z rakiety jak nurkując w ziemię staramy się rakietą wylądować w docelowe miejsce . Ponoć UMTS już jest. Wierzę, że dla takich specow jak eltopsji jest to już dziś do zrobienia.


Pozdr. A

[andżej]

Witam

[Hack]

Na poczatek kilka uwag.
Momenty zyroskopwe sa dosyc znaczace w stosunku do sily pokonania oporu wychylenia lotek do kilku stopni w zakresie do 0,5 Mah, do ulamka stopnia pow 1 Mah - co wystarcza do wysterowania, przy stosunku kretu do pow lotki 0,3. Kret taki mamt przy tarczy 40 mm ~20g o obrotach 15000 obr/min i powierzchni 50 cm2.
Stosuje sie zyrolotki nie tylko w rakietach pow.-pow. ale tez w wolnych rakietach sterowanych recznie , swiatlowodami lub przewodem elektr.
Pod samolotem krazki sa juz rozkrecone, na ziemi kiedy predkosc =0 stoja w miejscu, chyba ze je wstepnie rozkrecimy sprezonym powietrzem etc.
JEsli chciali bysmy by stabilizowaly nam natychmiastowo po wlaczeniu sie ciagu silnika, wystarczy powierzchnie robocze kroazkow skoerowac na strumien gazow wylotowych.
wielkosci fizyczne i zasada dzialania rysunkowo pokazana:

standardowa budowa:

zasada dzialania, zastosowanie:

[robercik]

Cześć
Dziękuję za informacje. W tej chwili obliczenia ówzględniają przekrój przez atmosferę. Do wyliczenia gęstości powietrza użyłem wzorów z Wikipedii na ciśnienie i gęstość powietrza, oraz diagramu meteorologicznego z którego okazało się że temperatura tropsfery spada faktycznie prawie liniowo ale o jeden stopień co 150m a nie co 200m jak pisał B. Węgrzyn
Na rysunku kolejne przybliżenie projektu



Zwróćcie uwagę że sprawa jest prostsza niż się spodziewałem. Dzięki "rzadkości" powietrza rakieta o masie startowej 10kg jest realna do zbudowania choćby paliwem był karmelek co bardzo obniżyłoby koszty a i tak mamy jeszcze ok 2,5 kg masy na korpus, elektronikę i odzysk.
Oczywiscie na lepszym paliwie rakieta nie będzie musiała zawierać w sumie aż 5,5 kg paliwa. Warto sie też zastanowić czy nie wykorzystać korpusu silników jako konstrukcji "samonośnej" czyli spełniajacej od razu rolę korpusu rakiety

Póki co mam znowu prośbę, może do Hacka o stablicowane dane zależności współczynnika Cx od prędkości obiektu (dysponuję tylko orientacyjnym rysunkiem z Węgrzyna). Muszę to ówzględnić w arkuszu bo jakoś nie mogę zjechać z prędkością . Będziemy wówczas mieć trzecie przybliżenie po którym można już szacować gabaryty rakiety.
Ostatnie przybliżenie zrobię jak bedą już dane z hamowni dotyczace silników, ponieważ w tej chwili zakładam płaskie wykresy ciągu.

pzdr

[jaskiniowiec]

Całkiem sporo informacji na temat zmiany oporu określonych profili w odniesieniu do prędkości znajdziesz TU. Strony od 94

[Hack]

to dokladny wykres, jesli chcecie dam go w formacie wektorowym.
Przerysowalem wykres W. F. Hiltona z uwzglednieniem dokladnej podzialki.



wzrosty wspolczynnika dla profilu ostrolukowego naddzwiekowego
opory indukowane nie wystepuja po przekroczeniu 1Ma mimo, ze miejscowo wystapia predkosci krytyczne w rakiecie.

[robercik]

Cześć
Dzięki Hack Przepiszę wykres do arkusza aby skorzystać z danych. Jednak czy nie wkradł się chochlik Co to za parametr C bo jak widzę nie zdąża do 1 przy 1Ma tylko jest bliski 0,1 Po drugie jak sądzisz, jak najlepiej unormować wykres aby pasował do obiektu o Cx=0,75 (jak dotychczas mają całe modele rakiet, i jak się przyjmuje w SpaceCad'zie)

pzdr

[Hack]

znalazlem oryginalny wykres:

"Wykres współczynnika oporu Cx w funkcji liczby Macha"
porownajcie, mysle ze nie ma pomylki. C = Cx lub Cd czasami, index nie zostal wpisany poprostu do mojej tableki.
Odnoszac sie do Twojego pytania to dokladnie nie wiem co masz na mysli piszac:" jak uformowac wykres".Z tego co wiem, to wartosci zwiekszania sie oporu dla innych profli liczymy z tak zwanej zasady superpozycji, przenoszac proporcjonalnie linie wykresu.


DO POSTU PONIZEJ:
w oczach mi sie troi, stad przeczytalem jak napisalem :)sorry
dla profili smuklych wykres jest ostrzejszy, ale nie znam warunkow jak Pan Wegrzyn.
Dodam, ze zostalem poproszony o pomoc ale nie chce nic interpretowac, aerodynamika to nie jest moja "specjalnosc" na tym forum poprostu:)
Pozdrawiam

[robercik]

Cześć
Użyłem sformuowania "unormować" wykres ale nieważne. Doczytałem w książce Węgrzyna że przy wydłużeniu modelu rakiety Lambda > 12,5 współczynnik Cx jest stały do wartości około 0,95 Ma. Lambda jest stosunkiem długości rakiety do kalibru a w naszym przypadku będzie na pewno większy niż 12,5 bo rakieta będzie miała jak sadzę ponad 2m. W tej sytuacji moje rozważania są poprawne uwzględniając nawet fakt że na pułapie 10km prędkość dźwięku to już tylko 300m/s.
Do uchwycenia zmian Cx wrócę jak będziemy rozważać lot naddźwiękowy

pzdr

[eltopsj]

Witam!

[robercik]

Cześć

Pozwólcie że nadaj bedę kontynuował przymiarki do gabarytów rakiety. Po rozmontowaniu kamerki która nabrała wody i jeszcze jej nie wskrzesiłem bo elektroliza zjadła kilka wyprowadzeń scalaków, natchnęły mnie wymiary. Elektronika z kamery ma tylko 55mm szerokosci a obiektyw jest miniaturowy. Zatem można taką kamerkę specjalnie rozmontować i wtedy korpus rakiery może miec fi jedyne 60mm. Skok jakościowy okazał się niebywaly



Zwróćcie uwagę że paliwem jest karmelek. Silnik startowy 1,5kg i papieros 2,5 kg. Masa startowa to już niecałe 8kg zakładając 2kg na elektronikę głowicę i odzysk. Zaczyna to wygladać całkiem dobrze. Jak widać grunt to małe opory. A może by tak polerowane alluminium

pzdr

[Arkadiusz]

[Kacper]

Witam!

Testowałem dziś żyroskop z koła zamachowego od magnetofonu - średnica 4cm masa 18g przy obrotach 45000/min, prędkość krawędzi około 95m/s więc podczas lotu rozkręcić może się jeszcze mocniej.Bezwładność ma naprawdę olbrzymią.

Co do zdalnego sterowania to z doświadczenia wiem, że sterowanie (szybowcem o rozpiętości 2m) z odległości 500m jest już trudne a z 1km nie da się dobrze określić położenia modelu więc sterowanie nim jest właściwie niemożliwe. Jedyne dobre rozwiązanie ze zdalnym sterowaniem jakie mi przychodzi na myśl to strzał rakiety pionowo w bezwietrzną pogodę żeby spadła jak najbliżej miejsca startu i była zaopatrzona w smugacz. wtedy jak rakieta zbliżyła by się na odległość około 1km można by spróbować nią sterować a gdyby to nie zadziałało to skorzystać ze spadochronów.

[eltopsj]

Witam!

[tryt]

może zamiast rakietoplanu coś na wzór spadochronu wyczynowego
wtedy 2 linki do sterowania i mamy uproszczenie konstrukcji

[Arkadiusz]

Mam nadzieję, że nie uraziłem robercika . Chcę jeszcze dorzucić informację, że rakieta jeśli będzie wyważona tak aby spadać nie pionowo do ziemi a pod pewnym kątem to na skutek nacierania kadłubem na powietrze będzie wytwarzała się pewna siła nośna. Dzięki statecznikom rakieta więc ustawi się głowicą do kierunku wiatru i będzie leciała pod wiatr a nie z wiatrem. Czyli rakieta z grubsza będzie mknęła tam skąd ją wystrzeliliśmy ( o ile rakieta stabilnie poleci ). Dopiero kilkaset m nad ziemią powinno sie wtedy uruchomić spadochron.


Pomysły eltopsji interesujące ale jak znam życie .............. .

Pozdr. A


PS. Chyba będzie odwrotnie. Jak więc ustawić rakiete dziobem do wiatru ??

[Slav]

Kiedyś myślałem o pewnym rozwiązaniu sterowania lotem (poziomym) rakiety z którego musiałem zrezygnować z racji problemów z logowaniem sie komórki do nadajnika. Chciałem posłać rakietę bardziej w dal niz wzwyż. Przy projekcie jaki planujecie moje rozwiązanie sprawdziłoby się świetnie

Otóż jak już wspomnieliście na potrzeby sterowania rakietą można wykorzystać GPS oraz telefon komórkowy.
Rożnica miedzy pomysłem moim a jednym z poprzednich które wyczytałem polega na tym ze na pokładzie rakiety znajduje sie jedynie ANTENA gps oraz wspomniana komórka. Na ziemi mamy "centrum dowodzenia" czyli komputer z podłączoną komórką.
Po wysłaniu rakiety w przestrzeń antena gps znajdujaca sie w rakiecie pobiera informacje nt bieżącego położenia i bez dekodowania wysyła informacje za pośrednictwem telefonu komórkowego do stacji na ziemi. Ta, analizując dostarczone dane i dekodujac sygnal gps na polozenie geograficzne wysyła sygnał (za pośrednictwem tel kom) sterując wychyleniem lotek.

Oczywiście można to wszystko upchać w samej rakiecie, wydaje mi sie jednak ze trochę za duże ryzyko wysłać kompletny GPS (co najmniej 1000 zl) na taka wysokość.. chyba lepiej wysłać sama antenę i komórkę za 40 zł (?)

Pytałem kiedyś na grupie dyskusyjnej GSM o możliwość takiego rozwiązania i uzyskałem potwierdzenie ze cos takiego ma prawo działać.

Jestem inżynierem mechanikiem wiec z elektroniką mam niewiele wspólnego stąd sam nie poradziłbym sobie z tym problemem ale wiem ze na tej grupie jest kilku zdolnych elektroników.

Życzę powodzenia.

Pozdrawiam
Sławek

[Kacper]

Witam!

Koło zamachowe rozkręcałem na silniku trójfazowym o mocy około 100W który przy napięciu 14,8V bez obciążenia kręci się 47360/min (dane producenta) więc przy takim małym obciążeniu jak to koło obroty były nieznacznie niższe.
Moim zdaniem w takiej rakiecie w ogóle niema potrzeby używania jakichkolwiek urządzeń radiowych. Najlepszym rozwiązaniem był by malutki spadochron pilocik spowalniający rakietę do prędkości około 100km/h i spadochron główny otwierający sie blisko ziemi.
Wiadomo że trzeba by wykonać kilka startów próbnych zaczynając od takich na pułap rzędu 2km i stopniowo podwyższać "poprzeczkę" w między czasie wprowadzając poprawki w modelu.