FORUM.PIROTECHNIKA.ONE.PL

[MIROR]

R5, bo to moja piąta rakieta, a E-1 bo to moja pierwsza rakieta z elektroniką na pokładzie. Celem tej rakiety jest przetestowanie prostego elektronicznego systemu odzysku. Założenia projektu są takie że rakieta:
1. Poleci.
2. Jej lot będzie prosty i stabilny
3. Bezpiecznie wróci na ziemię dzięki układowi odzysku
4. będzie przyzwoicie wyglądać

E-1 ma bardzo wiele nie stosowanych wcześniej przeze mnie rozwiązań. Między innymi plastikowy kadłub, plastikowe stateczniki, kształt stateczników (bez kąta 90*), dzielenie rakiety na człony, nie stosowany wcześniej w rakiecie silnik, wyrzucanie spadochronu za pomocą MWM, elektroniczny SOS.

Stateczniki są wykonane z płyt CD, mają kształt czworokąta o wymiarach 6x4,2x2,5x4,7cm.

Kadłub wykonany jest z plastikowej (PCV?) rury do osłaniania kabli o średnicy 3,7cm i grubości ścianki ok. 0,1cm. Składa się z trzech członów, w pierwszym znajdować ma się silnik, w drugim elektronika, a w trzecim ŁM i spadochron. Pierwszy człon ma długość 17,5cm. W jego wnętrzu znajdują się 3 papierowe rurki długości 3cm, fi wew. 2,5cm, zew. 3,5cm. Są one wciśnięte na siłę, umieszczone w odstępach od siebie i są odpowiedzialne za mocowanie silnika. Na górze jest wklejona dłuższa rurka zatkana z jednej strony która odpowiada za to żeby silnik nie „wleciał w rakietę” oraz za połączenie członu 1 z 2. Pomiędzy mocowaniem silnika a zewnętrzną rurką idzie kabelek, element SOS. Komora silnika ma wymiary 2,5x15cm. Człon drugi ma długość 22cm. Znajduje się na nim elektronika na specjalnym stelażu. Na górze wklejona jest papierowa rurka zaklejona z obu stron odpowiadająca za mocowanie trzeciego członu. Człon trzeci ma długość 21cm. Na dole ma otwór przez który przechodzi wkręt mocujący go do „korka” wklejonego w człon 2. Na górze od wewnątrz ma przyklejony na cyjanopan pasek z bawełny do którego ma być przymocowany spadochron.

Głowica ma wysokość 7,5cm. Jest to papierowy stożek z przyklejoną papierową rurką zatkaną tekturą w której jest zamontowane kółko z drutu.

Silnik jaki ma być użyty przy pierwszym starcie rakiety to PE_20, czyli z rurki HDPE o średnicy 20mm. Paliwo to oczywiście karmel 65:35. Komora spalania ma 7,5cm długości, kanał przez całą długość ziarna o średnicy 7mm. Dysza ma mieć średnicę 5mm i eroduje do ok. 7mm. Końcówki i powierzchnia zewnętrzna inhibitowane. Dzięki testom na hamowni mniejszej wersji SR oraz arkuszowi SRM wyliczyłem że SR ma 2,5kg ciągu maksymalnego i czas pracy równy jednej sekundzie. Trochę za słaby, ale rakieta miała być mniejsza, węższa i lżejsza.

Układ odzysku to timer EL-01 zakupiony oczywiście od Eltopsja w postaci zestawu. Układ ma 2 drobne zmiany: bateria jest na oddzielnej płytce i jumper jest skrócony (nie mieściły się do kadłuba). Teraz jak ma działać: na dole rakiety jest kabelek z wtyczką na którą jest założona zworka, rakieta startuje, zworka zsuwa się, zaczyna się odliczanie po określonym czasie zapłonnik z mikrożarówki odpala MWM znajdujący się na „korku”, Ciśnienie wypycha spadochron, ona głowicę, spadochron rozkłada się, a dalej wiadomo.

Spadochron wykonany jest z folii o rzucającym siew oczy kolorze. Ma kształt kwadratu z wyciętym na środku kwadratowym „kominem”.

I trochę zdjęć:







Na rakiecie już schnie farba.

Wszelkie komentarze i sugestie mile widziane.

[adibeat]

witam!
widac, że wszystko dobrze przygotowałeś!
mam pytanie, ile waży rakieta

[eltopsj]

Witam!

Aby mieć pewność, że system odzysku zadziała poprawnie, musisz przeprowadzić jeszcze test statyczny (przynajmniej jedna próbę, aby mieć pewność, że zadziała tak jak w zamyśle) Twojego układu otwierania spadochronu. Wiem, że młodzi są niecierpliwi i narwani, ale taka powinna być kolejność realizacji projektu, aby później nie było niespodzianek. Szczególnie ważne jest to u Ciebie, bo po raz pierwszy testujesz taki układ, więc próby statyczne przed lotem są KONIECZNE. Zobacz jak to robią PROFI. Test statyczny układu SOS rakiety RD-M1 "TANDEM" Małego:

film - test statyczny SOS

Pozdrawiam

[MIROR]

Bez stateczników, farby i kilku innych drobnych elementów ważyła 330g, więc myślę że masa startowa wyniesie nie więcej niż 360g.

[MIROR]

Rakieta już dokończona i nawet po pierwszym starcie.
Było tak:
Koniec spalania się opóźniacza, energiczne oderwanie się od ziemi, CATO silnik wypada z rakiety nadając jej bardzo duże przyśpieszenie a sam odlatuje na bok, po chwili nad głową słychać „pu” (przy wybuchu miała tak ogromne przyśpieszenie że każdy stracił ją z oczu i tak naprawdę nie wiadomo w którym etapie lotu zadziałał SOS) i pojawia się rakieta spadająca już na rozłożonym spadochronie.

Teoretycznie wg. złożeń wcześniej podanych przeze mnie projekt w 100% udany, no ale jednak lepiej by było gdyby trochę dłużej poleciała z silnikiem... A więc jednym pozytywnym faktem jest prawidłowe zadziałanie SOS, a drugim to że rakieta jest prawie niezniszczona, wypchnęło tylko 2 dolne rurki trzymające silnik i oderwało 1 kabelek, także niedługo rakieta będzie znowu gotowa do startu.

pomalowana


zdjęcia ze startu


Filmik nagrywany komórką na którymi tak praktycznie jest tylko oderwanie się rakiety od ziemi CATO i głupi tekst „operatorki” ( rakieta spadała kilkadziesiąt metrów od niej)
http://rapidshare.com/files/51692071/1._start.3gp.html

Co do testu SOS to miałem zamiar taki zrobić tylko że z rakietą rzuconą z ręki. Niestety nie zdążyłem, zresztą muszę się przyznać że cała rakieta była wykonywana w pośpiechu.

Masa startowa wyniosła 345g.


PS Jeszcze raz podziękowania dla Eltopsja za rady przy robieniu timera.

[eltopsj]

Witam!

Noo, szkoda, że operator, przepraszam: operatorka "zdziebko" nawaliła i nie wytrzymała trochę dłużej z tym filmowaniem - miałbyś udokumentowane lądowanie modelu na spadochronie. Wniosek na przyszłość: lepiej dobierać operatora (operatorki) .

Jeśli chodzi o start, to faktycznie "niekonwencjonalny" , ale mimo wadliwego silnika (CATO), model zaliczył "oderwanie od matki Ziemi" i to z niezłym przyspieszeniem. Następnym razem będzie lepiej! Cieszy fakt, że coraz więcej "młodych" stażem userów forum przechodzi do KONKRETNYCH czynów (popartych dokumentacją video/foto z testów).

Masz ode mnie prezent, w postaci wszystkich niezbędnych części do złożenia Timera EL-02 i będę zabiegał o pierwsze gwiazdki dla Ciebie.

Pozdrawiam.
PS Jeśli chodzi o testy statyczne, to nic nie musisz rzucać. Rakieta ma być na wyrzutni. W przypadku timera EL-01 uruchomienie jest banalne i obserwujesz, czy SOS zadziała poprawnie, czy ilość podsypki jest właściwa, czy człony (głowica) rozłączą się na tyle aby uwolnić spadochron i czy spadochron ma szansę rozwinięcia się (czy był poprawnie złożony). Wszystko to pokaże test statyczny, dzięki któremu będzie można zmodyfikować zawczasu, jeszcze przed lotem elementy systemu, które zawiodły oczekiwania.

(dopisek z 29-08-2007) "Wielkie Konsylium" zdecydowało, że dostajesz ****, myślę, że zasłużenie. Życzę następnych udanych startów.

[MIROR]

Po długiej przerwie od rakiet postanowiłem zrobić nowy SR do mojej rakiety. Ma on mieć duży ciąg, aby wyrzutnia nie musiała być zbyt długa, ale krótki czas pracy, żeby rakieta nie odleciała za daleko. Postanowiłem przetestować taką konstrukcję:
Dysza:
-mocowana przez zagięcie rurki
-bez części zbieżnej, część rozbieżna o średnicy 8mm
-średnica krytyczna 3mm
-długość 2,5cm
-wykonana z CX-5, dwukrotnie pomalowana szkłem wodnym
Korpus:
-rurka PCV do zimnej wody
-ciśnienie znamionowe 3,3Mpa
-długość 11,5cm
Zatyczka:
-długość 2,5cm
-CX-5
Paliwo:
-2 ziarna rurowe inhibitowane na powierzchni bocznej przez pomalowanie żywicą poliestrową
-długość ziarna 30mm
-średnica 19mm
-średnica kanału 5mm
- masa ok. 26g
-skład:
65% KNO3
17,5% glukoza
17,5% sacharoza
+1% Fe2O3

Po udanych testach statycznych postanowiłem 2 silniki przetestować na hamowni (z wagi kuchennej). Jeden silnik niestety wybuchł, ale drugi ładnie zagadał.
http://rapidshare.com/files/92568934/pcv26g.wmv.html
Patrząc się na wskazówkę wagi widać że ciąg maksymalny wynosi 1,5kg. Wydało mi się to śmiesznie mało jak na taki silnik więc zacząłem uważniej przyglądać się filmowi. I zauważyłem pewien ciekawy szczegół, a mianowicie że na filmie kiedy wskazówka wskazuje 1,5kg to ta „podstawka” na której znajduje się SR opiera się o taką białą śrubę na wadze. Niby nic w tym dziwnego, tylko że żeby ta podstawka oparła się potrzebne jest 5kg a nie 1,5. Tak więc można wywnioskować z tego że ciąg maksymalny przekroczył 5kg. Nie mam pojęcia dlaczego na filmie wskazówka w tym momencie wyraźnie wskazuje 1,5kg.

Impuls paliwa liczony dla żółtej linii na wykresie wyszedł mi 28s, dobrze to policzyłem?

Ciekawy jest też duży płomień widoczny na filmie, który osiąga długość ok. 15cm. W rzeczywistości i na filmie nagrywanym komórką nie był on widoczny.

I jeszcze jedna sprawa. Czy jest możliwe, i jeśli tak to przy pomocy jakiego programu, zrobić tak żeby klatki z filmu na którym jakiś obiekt porusza się szybko nie były zamazane?

Zakładając że żółty wykres jest najbliższy prawdzie, policzyłem parametry lotu rakiety w SpaceCADzie. Wyszło że silnik da radę pociągnąć rakietę, a ta poleci na całe 15m, ale na razie więcej mi nie trzeba

[MIROR]

Odbył się drugi start rakiety.
Jednostką napędową był opisany już silnik z rurki PCV, z tą różnicą że inhibitorem był papier klejony i malowany szkłem wodnym. Człon rakiety w którym znajdował się silnik był zbudowany od podstaw. 0,5 cm krótszy od poprzedniego i lżejszy przez co liczba stateczników została zredukowana do 3.

Start niestety określam jako nieudany. Silnik podobnie jak w pierwszej próbie opuścił swoje miejsce podczas lotu. Niestety nie udało mi się go odnaleźć, ale uważam że powstała nieszczelność między ścianką rurki a zatyczką, raz w testach wystąpił taki defekt. Na szczęście rakieta praktycznie nie ucierpiała przez to. Ale na dokładkę, spadochron się nie otworzył, i tutaj już nie umiem tego w taki prosty sposób wytłumaczyć. Układ przed startem był w 100% sprawny, na zapłonniku też nie było przerwy. Przypuszczam że albo jest to winą jakiegoś spięcia (chociaż to mało prawdopodobne bo druciki żarówki były dobrze zaizolowane), albo słabej baterii która była już wykorzystana do pierwszego startu.

Rakieta po twardym lądowaniu była wbita na ok. 15cm w ziemię. Cała głowica schowała się w korpus, a spadochron częściowo bokiem wyszedł. Elementy timera były znacznie wygięte w kierunku głowicy, niektóre ścieżki poodrywane, płytka na około śruby mocującej połamana, ale układ jest sprawny, zapłonnik także nie miał przerwy.

2. start
[img]http://img141.imageshack.us/my.php?image=elementyuszkodzonepodrupm8.jpg[/img]
[img]http://img152.imageshack.us/my.php?image=londowaniepo2starcieqk2.jpg[/img]

Jak widać na zdjęciu człon silnikowy nie jest jeszcze pomalowany – nie chciałem zmarnować takiej ładnej pogody.

PS Dlaczego funkcja img mi nie działa?

[MIROR]

Do trzech razy sztuka

Rakieta odbyła swój trzeci lot i jednocześnie pierwszy w 100% udany. Oczywiście nie obyło się bez komplikacji. Podczas przygotowywania rakiety do startu wystrzelił mi spadochron. Przyczyną tego było to że gdy timer był już włączony przypadkowo pociągnąłem kabelek włączający odliczanie, co spowodowało po 4,5 sekundy odpalenie ŁM podczas gdy rakietę trzymałem w ręce. Na szczęście pomyślałem o tym i miałem założone okulary ochronne, oraz rakietą ’celowałem’ w wolną przestrzeń. Przy okazji mogłem się przekonać, że 2 zapłonniki z żarówek choinkowych (oba odpaliły) + wacik średniej NC to za dużo. Wybuch był na tyle silny że oderwał głowicę od linki.
Miałem przy sobie 1 zapasowy zapłonnik i NC więc ten wypadek nie uniemożliwił przeprowadzenia startu.
Składniki na paliwo nie były suszone przed karmelizacją, oraz zastosowałem inhibitację powierzchni bocznych poprzez pomalowanie ich emalią ftalową przez co paliwo miało czas na złapanie wilgoci z powietrza podczas wysychania farby, wynikiem czego było to że paliwo było nieco zawilgocone. W połączeniu z dyszą szerszą o 0,5mm w stosunku do poprzedniego startu, dało to wolny rozruch i stosunkowo długą pracę silnika. Pomimo tego że SR nie zadziałał w 100% tak jak powinien z łatwością dał radę rakiecie. Spadochron został wyrzucony prawie w idealnym momencie, ale nie otworzył się od razu rakieta przez chwilę spadała ze zwiniętym spadochronem, prawdopodobnie było to spowodowane tym że od poprzedniego startu prawie cały czas był zwinięty. Głowica jako że nie była przymocowana do spadochronu nie została odnaleziona. Przy lądowaniu rakiety odłamały się 2 stateczniki.

start


O zmianach w rakiecie
Małą12V bateryjkę zasilającą timer zmieniłem na akumulatorek 6f22, dzięki czemu nie muszę zmieniać baterii po każdym starcie oraz mogę zastosować 2 zapłonniki z żarówek choinkowych. Po ostatnim twardym lądowaniu skróciłem także płytkę timera (pozbyłem się złamanej części) oraz cały układ wzmocniłem distalem. Jako że zmianą uległo zasilanie jak i sam układ zrobiłem też nowy stelaż po nie. Teraz wykonany jest z PCV (wyprostowana rurka, taka jak użyta do budowy korpusu) klejonego klejem cyjanoakrylowym.
Człon silnikowy został nieco inaczej pomalowany niż w pierwszej wersji i głowica została zrobiona w technologii ‘styropian-szpachla’, ze względu na to że poprzednia, tekturowa została zniszczona.